نا کرده گنه دیدی چه بد نام شدیم

          بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم 

             باشد که نباشیم و بدانند که بودیم   

داد میزد کهنه قالی می خرم   دست دوم جنس عالی می خرم

کاسه و ظرف سفالی می خرم   گرنداری کوزه خالی می خرم

اشگ در چشمان بابا حلقه بست  

                                          عاقبت آهی کشید بغضش شکست

                  اول ماه است و نان در سفره نیست 

                   ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هوشش برده بود                  اتفاقا کادرم هم روزه بود

          خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت : آقا ...سفره خالی می خرید؟ ...